Rouwverwerking En Rouwbegeleiding – Renée Zeylmans

Posted on

 

In ‘Rouwverwerking En Rouwbegeleiding’ brengt Renée Zeylmans het rouwproces en de rouw onder woorden vanuit haar persoonlijke ervaring. Ze is een gespecialiseerd therapeute, sterk geworteld in de antroposofie, en toch presenteert ze haar ervaringen toegankelijk. Ook maakt ze gebruik van de ervaringen van haar cliënten en cursisten. Verscheidene onderwerpen worden besproken, die alle inspelen op rouwen, rouwwerking en het begeleiden van rouwende personen. Rouwen, sterven en troosten worden in verband gebracht. In korte hoofdstukken wordt ingegaan op die drie begrippen, op de ervaring dat elke rouw anders is. Thema’s als vergeven, meditatie en geluk komen aan bod en ook sterke beelden, engelen en de essentie van riten wordt uitgelegd. Het boek is bedoeld voor iedereen die iemand heeft verloren en een leegte voelt in zijn leven. Voor iedereen die een nieuwe start nodig heeft en om moet gaan met het rouwproces.

 


Geen wiegje, geen luiers – Karin van den Bogaard

Posted on

 

Met de huidige technologieën en wetenschap, kunnen mogelijke afwijkingen bij kinderen in een vroeg stadium van de zwangerschap worden opgespoord. Wanneer een afwijking is ontdekt, moeten de ouders de moeilijke, bijna onmenselijke keuze maken om de zwangerschap te behouden, of die stop te zetten.

Karin van den Bogaard, moeder, ervaringsdeskundige en uitvaartleidster,  verzamelde ervaringen van ouders die deze beslissing moesten nemen. ‘Geen wiegje, geen luiers’, geeft inzicht in hun woede, verdriet en de verwerking ervan. Het boek bevat heel wat informatie over rouwverwerking en hulpverlening, die in een dergelijk geval hoogstnodig is. Ouders die voor deze keuze staan of al hebben gestaan, kunnen troost vinden in de ervaringen van anderen die hetzelfde meemaakten. Ze kunnen steun hebben aan de praktische aanwijzingen van professionelen. Na het lezen van ‘Geen wiegje, geen luiers’, kunnen hulpverleners en anderen zich beter verplaatsen in ouders en hun rouw. Het boek helpt je door deze moeilijke tijd van hartverscheurende beslissingen en verdriet.

 


Visser – Rob van Essen

Posted on

 

‘Geschiedenisleraar Jacob Visser heeft een huis op een woonerf, een dochter die gaat trouwen en een vrouw die na de dood van hun eerste dochtertje van hem is vervreemd. Wanneer hij tijdens een van zijn lessen iets ondoordachts zegt, komt zijn leven in een maalstroom terecht. Een groepje neonazi’s vat zijn uitspraken op als een oproep om tot actie over te gaan en benoemt hem tot hun leider; in een gekraakte concertzaal wordt hij als held ingehaald, en een oude boer durft hem eindelijk te laten zien welk vreemd schilderij hij al jaren op zolder verborgen houdt.

Terwijl de wereld om hem heen steeds vreemdere vormen aanneemt, ziet Visser zich geconfronteerd met pijnlijke herinneringen aan zijn gestorven kind en wordt hij nauwlettend in de gaten gehouden door een journalist die vroeger met hem bevriend was, maar nu vastbesloten is hem aan de schandpaal te nagelen.’

Een verhaal over geschiedenisleraar Jacob Visser, dat gekenmerkt is dor absurde trekjes. Toch is wat Jacob van binnen meemaakt, heel herkenbaar voor mensen die verdriet voelen. Zijn pech, zijn gemis, zijn stommiteiten zijn menselijk en we kunnen onszelf daarin herkennen, we kunnen ons makkelijk in zijn profiel verplaatsen. Het boek is aangrijpend, maar moeilijk vrolijk te noemen, het kan vooral een steun vormen. Het is een hartverscheurende roman over ironie, onmacht en onverwerkt verdriet.

 


Het was een vrijdag – H. van der Werf

Posted on

 

Macha’s moeder wordt onderzocht in het ziekenhuis. Dokters weten dat ze erg ziek is en kunnen het niet inschatten of ze nog zou kunnen genezen. Uiteindelijk wordt ze niet beter en sterft ze als gevolg van kanker. Hoe is dat voor Macha? In korte hoofdstukjes wordt dit korte verhaal uitgelegd, op een benaderende manier. Van de ontroerende momenten in het ziekenhuis, het sterven, de begrafenis, …

Nuchterheid is een belangrijk thema in ‘Het was vrijdag’. De nuchterheid waarmee kinderen over de dood van hun eigen vader en moeder kunnen vertellen, gewoon zoals het was en is. Van der Werf probeert deze nuchterheid ergens een plaats te geven, zonder de emoties die erbij komen kijken te negeren. Met haar inlevingsvermogen is van der Werf in staat om gevoelens te verwoorden op een goede manier, zonder oordeel. Het boek straalt veel herkenbaarheid uit, zeker voor wie de dood al van dichtbij heeft meegemaakt. Het boek vormt een steun voor iedereen die een naaste moest verliezen en is erg geschikt voor jongeren, die een ouder moesten verliezen.

 


Rouw in de zijlijn – Minke Weggemans

Posted on

 

‘Rouw in de zijlijn’, verhalen van zussen over het verlies van broer of zus. Enkele vrouwen, in de leeftijd van 26 tot 67 jaar vertellen over de impact die het op hen had. Meestal wordt dit rouwproces verborgen en onderschat en er is weinig aandacht voor in de maatschappij. Het kost enorm veel moed om je eigen gemis en verdriet onder ogen te komen als zus, zeker als mensen er nooit achter vragen. Over het algemeen is aangenomen dat zussen hun rouwproces ontkennen en bevriezen om eerst te zorgen voor de partner, kinderen of ouders van hun broer of zus. Pas jaren later kan het verlies voor zussen nog diep gemis en grote eenzaamheid meebrengen omdat hun ervaringen en emoties jarenlang aan de zijlijn hebben gestaan. In dit boek zoeken zussen naar een balans in het leven na een dergelijk verlies. Hierin doen ze een vraag naar ruimte voor hun verlies en aandacht voor wat ze te zeggen hebben. Ze zoeken naar methodes om vredevol verder te leven met de herinneringen van hun naaste. De meeste schrijfsters van ‘Rouw in de zijlijn’ ervaren het schrijven van het verhaal al een uitstekende verwerkingsmanier. Het boek zal zeker veel ogen openen over dit verborgen verdriet van zussen na het overlijden van een broer of zus.

 


Nu de tijd je naam zal schrijven – I. Sipkes de Smit

Posted on

 

Al wie wordt geconfronteerd met het overlijden van iemand dierbaar, zoekt een houvast. De teksten van Ina Sipkes de Smit vormen een belangrijke steun op momenten van gemis en verdriet.

Momenteel zoekt men constant naar rituelen om afscheid te nemen, er biedt zich een hele diversiteit aan mogelijkheden aan. Het boek geeft stem aan emoties die erg moeilijk in woorden te vatten zijn. Haar teksten en woorden komen recht uit het hart, omdat ook zij een geliefde moet missen. de achttien teksten die gevoelens verwoorden na een overlijden, geven herkenning aan wie een naaste verloor. Enkele teksten zijn ook geschikt om te schrijven om een condoleance-kaart of als kaartje voor een zieke. Zeker niet alle teksten hebben iets te maken met God, maar komen ook uit het hart en stralen een ontzettende sterkte uit. Voor al wie het moeilijk heeft, vormt ‘Nu de tijd je naam zal schrijven’ een hart onder de riem.


Als ’t kwaad goede mensen treft – H.S. Kushner

Posted on

 

Kushner vertelt in ‘Als ’t kwaad goede mensen treft’, een oud Chinees verhaal: Een vrouw die haar enige zoon verloor, smeekte een heilige man zijn toverkracht te gebruiken om haar zoon terug tot het leven te brengen. De tovenaar zei haar om mosterdzaad uit een huis te gaan halen waar verdriet nooit binnenging. Net zoals deze Chinese moeder, leerde de auteur dat elke mens pijn en verdriet kent.

Als student theologie zette Harold Kushner zich aan het bijbelboek Job. Als rabbi in een klein stadje troostte hij iedereen die door rampspoed en smart was getroffen. Maar hij werd pas persoonlijk geconfronteerd met de bittere vraag: waarom worden onschuldige mensen door het kwaad getroffen, wanneer zijn 3-jarig zoontje voor zijn vijftiende levensjaar zou overlijden aan progeria, een weinig voorkomende ongeneeslijke ziekte. Nooit geraken mensen uitgedacht over de eigenlijke oorsprong van het kwaad, en vooral het lijden van de onschuldige mens. Kushner schreef uit zijn ervaringen een indrukwekkend boek met een veelzeggende titel. Er worden geen duidelijke antwoorden gegeven in het boek, maar het is vooral veel dat mensen kunnen leren leven met dergelijke moeilijke vragen. Dit boek vormt een steun voor alle mensen die moeite en verdriet te verwerken krijgen.

 


Een plek voor oma – Antonie Schneider

Posted on

 

Met ‘Een plek voor oma’, schreef Antonie Schneider een boek over rouwwerking dat toegankelijk is voor kleine kinderen, om verlies en rouw beter te kunnen begrijpen op jonge leeftijd. Dit wordt gedaan aan de hand van prenten en er wordt een parallel getrokken tussen overlijden van dier en mens. Het is een ingetogen, rustig verteld verhaal, dat veel tips biedt aan ouders over het begeleiden van kinderen bij de dood. Manieren om herinneringen levendig te houden worden hierin uitvoerig uitgelegd.

Op een ochtend zit Chaja, oma’s vogeltje, op de bodem van zijn kooi. Ze is ziek. En niet lang daarna sterft Chaja. Laura en Rick vragen bezorgd aan oma of zij ook doodgaat en oma zegt: ‘Iedereen gaat op een dag dood. En weet je, Chaja is nu wel dood, maar omdat wij aan haar denken, blijft ze in ons hart leven.’ En net als haar kleine vogel leeft oma na haar dood in de harten van Laura en Rick voort.

 


Omgaan met verlies en verdriet – Petra Franke

Posted on

 

Het is moeilijk om na een verlies het verdriet dat je voelt een plaats te kunnen geven en de kracht te vinden om opnieuw verder te gaan. Petra Franke beschrijft in haar boek ‘Omgaan met verlies en verdriet’, de zeven manieren om het verlies van een naaste te verwerken, en dit doet ze met heel wat inlevingsvermogen en niet gebonden aan een geloofsovertuiging. Tijd is een belangrijke factor en heeft een helende kracht, rituelen kunnen een afscheid verlichten, hoe kan je heftige gevoelens doorstaan, hoe kan je omgaan met schuldgevoelens en herinneringen, dankbaarheid kan je kracht geven en hoe kan je nieuwe levenskracht vinden. Door deze vragen en bedenkingen te volgen, wordt het rouwproces goed verduidelijkt. Suggesties en oefeningen worden gesuggereerd in kaders, en soms ook allerlei vragen. Hierin vind je positieve adviezen, die soms dwingend zijn, soms zweverig. Na het plaatsen van je verdriet, volgt het einde van de pijn en hervind je de wil om het leven terug toe te lachen. Daarom is het motto van het boek ook ‘Geef nooit op’. Om pijn en verdriet te verwerken, moet je veerkrachtig worden en dat kan je bereiken door het trainen van je mentale en lichamelijke gezondheid en van je sociale competenties, waarbij het boek je goed begeleidt.